 |
PRZYSTANEK XI – JEZIORO DŁUGIE |
|
PRZYSTANEK XI – JEZIORO DŁUGIE |
|
|
Jezioro Długie wchodzi w skład kompleksu trzech połączonych ze sobą jezior (Długiego, Okrągłego, Mulicznego) objętych ochroną ścisłą. Charakteryzuje się dużą naturalnością strefy brzegowej, która decyduje o wyjątkowych walorach przyrodniczych i krajobrazowych. Zbiornik otoczony jest w większości lasem, tylko niewielkie fragmenty strefy brzegowej kontaktują się z terenami rolniczymi oraz zabudowaniami. Zalesiona zlewnia oraz brak źródeł zanieczyszczeń pozwoliły zachować niski stan żyzności wód. |
|
|
W Jeziorze Długim na uwagę zasługują łąki podwodne, budowane przez ramienice z rodzajów Chara oraz Nitella. Ramienice należą do największych naszych glonów słodkowodnych. Pokrojowo przypominają rośliny naczyniowe. Rośliny te zasiedlają wody nie zanieczyszczone i zasobne w wapń. Do niedawna występowały one w większości naszych jezior. Z powodu postępującej eutrofizacji wód, ramienice ustąpiły z wielu stanowisk i obecnie można je spotkać w większych skupieniach tylko w nielicznych jeziorach. Miarą niskiej żyzności Jeziora Długiego jest także naturalne występowanie sielawy. Nad Jeziorem Długim znajdują się kolonie kormoranów. |
|
|
|
Kormoran (Phalacrocorax carbo L.) jest ptakiem prawie wielkości gęsi, o rozpiętości skrzydeł do 145 cm. Upierzenie ptaka jest ciemnobrązowo-czarne, z niedużą głową. Nogi mają dość krótkie, zakończone dużymi łapami. Palce mają spięte błoną pływną. Żyją gromadnie, są niezwykle płochliwe. Swoje kolonie zakładają najczęściej w miejscach odosobnionych (wyspy jeziorne) lub na najwyższych drzewach, zapewniających im spokój oraz bezpieczne schronienie. |
| Ptaki te można obserwować od kwietnia do listopada. Kormorany odżywiają się rybami. Polowanie na ryby odbywa się w zorganizowany sposób, z podziałem ról na ptaki osaczające ławice ryb oraz nurkujące za ofiarami. Kormorany najczęściej polują na ryby, których jest najwięcej (płoć, okoń, ukleja). Przyczyniają się w ten sposób do zachowania równowagi w ekosystemie. Przy dużej liczebności, kiedy zasoby żerowiska ulegają drastycznemu zubożeniu, ptaki te mogą powodować w rybostanie duże szkody, ponieważ odżywiają się rybami mającymi dużą wartość ekologiczną i gospodarczą (szczupak, węgorz, sielawa). |
|
.
