6. Rada Wigierskiego Parku Narodowego

Anna Krzysztofiak

          W roku 2002 odbyły się dwa posiedzenia Rady Wigierskiego Parku oraz jedno spotkanie w celu przeprowadzenia konsultacji merytorycznych z członkami Rady WPN.

          Pierwsze posiedzenie Rady WPN odbyło się 18 czerwca. Wzięło w nim udział 9 członków Rady WPN, 7 pracowników Parku oraz 4 zaproszonych gości. Omawiano głównie projekt techniczny Muzeum im. A. Lityńskiego w Starym Folwarku oraz scenariusze wystaw do planowanego muzeum. Po wyczerpującej dyskusji Rada Wigierskiego Parku Narodowego w pełni zaakceptowała przedstawione założenia i poparła starania Dyrekcji WPN w realizacji projektu Muzeum, zaznaczając jednocześnie, że nie udało się osiągnąć jednomyślnego stanowiska w sprawie potrzeby budowy wieży widokowej. Rada zaproponowała, aby powstający obiekt nosił nazwę „Stacja Edukacyjna Wigry im. Alfreda Lityńskiego”. W drugiej części posiedzenia Dyrektor Z. Szkiruć oraz jego zastępca Z. Bogusławski przedstawili bieżące działania parku. Rada Wigierskiego Parku Narodowego, po wysłuchaniu przedstawionych informacji, nie zgłosiła zastrzeżeń co do wykonywanych w drzewostanach Parku zabiegów ochronnych i kondycyjnych.

          W drugim posiedzeniu Rady WPN, które odbyło się 4 grudnia, udział wzięło 10 członków R WPN, 7 pracowników WPN oraz 2 zaproszonych gości. Po wystąpieniu zespołu projektowego pani prof. Gałązki, dotyczącego scenariusza wystaw w planowanym Muzeum im. A. Lityńskiego oraz przeprowadzonej na ten temat dyskusji, Rada Wigierskiego Parku Narodowego pozytywnie oceniła zakres prac wykonanych przez zespół projektantów.

          Następnie dyr. M. Kamiński poprosił członków Rady WPN o opinię w sprawie projektowanego wykaszania trzcin w pasie przybrzeżnym niektórych fragmentów brzegu jeziora Wigry. Rada Wigierskiego Parku Narodowego po zapoznaniu się z wnioskiem Dyrektora Parku o wycięcie części trzcin na jeziorze Wigry pozytywnie zaopiniowała ten wniosek, nie dostrzegając w nim żadnych zagrożeń dla przyrody Parku. Ponadto Rada Wigierskiego Parku Narodowego zaznaczyła, że popiera wszelkie dążenia Dyrekcji Parku do pozyskania środków na przeprowadzenie badań nad stanem populacji ryb w Wigrach. Po wysłuchaniu przedstawionych przez Dyr. Z. Bogusławskiego informacji o aktualnym stanie ekosystemów lądowych oraz zamierzeniach Parku na rok 2003 Rada Wigierskiego Parku Narodowego zaakceptowała realizację w 2002 roku oraz plan na rok 2003 zabiegów ochronnych w ekosystemach wodnych, leśnych i nieleśnych. Na zakończenie dyr. Z. Szkiruć przedstawił zebranym uwagi na temat proponowanych przez rząd zmian w ustawie o ochronie przyrody. Rada Wigierskiego Parku Narodowego po wysłuchaniu informacji przedstawionej przez dyrektora WPN zwróciła uwagę na konieczność zachowania szczegółowych zapisów w brzmieniu określonym w rozdz. 8: Szczegółowe wytyczne planistyczne dotyczące obszarów ochrony krajobrazowej są integralna częścią planu ochrony parku i decydują o stanie realizacji statutu parku.

          Dnia 27 września 2002 roku odbyły się konsultacje merytoryczne z członkami Rady Wigierskiego Parku Narodowego, w sprawie szczegółowych projektów scenariuszy wystaw w projektowanym Muzeum im. A. Lityńskiego w Starym Folwarku. Po dyskusji ustalono następujące wnioski:

1. Całość przedstawionego scenariusza wypadła bardzo atrakcyjnie, na pochwałę zasługuje przede wszystkim użycie licznych rozwiązań interaktywnych oraz bogactwo przedstawionych treści.
2. Niektóre z ekspozycji zawierają zbyt wiele treści, co może spowodować pewien przesyt u zwiedzających. Należy się zatem zastanowić nad skróceniem części materiału w poszczególnych ekspozycjach.
3. Mapa Parku, która zostanie umieszczona w holu (K-1), wykonana na bazie ortofotomapy, powinna zawierać minimum dodatkowych treści w postaci naniesionych elementów i podpisów, tak, aby widz miał wrażenie, że ogląda park z lotu ptaka. Wyraźniej natomiast należy zaznaczyć granice WPN, które na przedstawionym projekcie są mało widoczne.
4. W zrekonstruowanym gabinecie Alfreda Lityńskiego należy ograniczyć do minimum nowoczesne środki techniczne, które nie korespondują z wystrojem wnętrza z początku poprzedniego wieku.
5. W mniejszych pomieszczeniach należy tak zaprojektować wystawy, by zwiedzający oglądali je z odpowiedniej perspektywy.
6. W części poświęconej archeologii należy zrezygnować z niektórych elementów (np. figur ludzi), aby nie zagęszczać przestrzeni i pozostawić miejsce dla zwiedzających, można natomiast, gdzieś na ścianie, umieścić „zegar geologiczny”.
7. Zrezygnować z części materiałów dotyczących eksploatacji środowiska na korzyść procesów sukcesji.
8. Zmienić aranżację sali ukazującej działalność Parku tak, by była ciekawsza dla zwiedzających, np. tylko jakiś wybrany, ważny dla Parku fragment działalności naukowej, jakiś monitoring, zrezygnować z rzeczy, które były pokazane poprzednio.
9. W pomieszczeniach, w których będą akwaria wyeliminować ścianki działowe, na których umieszczone miały być tablice informacyjne. Powiesić je tylko na ścianach dzielących zbiorniki.