PRZYSTANEK IX – HISTORIA WSI SŁUPIE


Fragment mapy Prus Nowowschodnich z 1808 r.

Teren polany, na której się znajdujemy, zajmowała jeszcze na początku dwudziestego wieku zabudowa wsi Słupie. Wieś była rozciągnięta wzdłuż drogi biegnącej przy wschodnim brzegu Jeziora Długiego a prowadzącej z Gawrychrudy do Cimochowizny. Pierwsza wzmianka o tej wsi pochodzi z inwentarza dóbr klasztoru w Wigrach z 1745 roku. Nazwa wsi pochodzi prawdopodobnie od drogi prowadzonej przez bagno, która była oparta na palach (słupach). Jednak według dziewiętnastowiecznego badacza polskiej kultury materialnej Zygmunta Glogera, „słup” lub „słupy” oznaczało również miejsce wiązania koni podczas postoju. 

W dziewiętnastym wieku mieszkańcy wsi trudnili się rybołówstwem oraz rolnictwem. W 1827 roku osada liczyła 11 domów i 63 mieszkańców; około roku 1880 – 20 domów i 156 mieszkańców. Powierzchnia upraw zwiększała się systematycznie, jak widać to na historycznych mapach z lat 1808, 1839, 1889-1891. Po ukazie uwłaszczeniowym z 1864 roku przekazano chłopom najgorsze grunty, oddalone od głównej wsi, wydzielone z rządowego majoratu huciańskiego. Dla przykładu warto dodać, że łąki (pastwiska) wsi Słupie znajdowały się w odległości od dwóch do pięciu kilometrów od Jeziora Mulicznego.

Likwidacja wsi Słupie oraz sąsiednich wsi: Białe, Wasilczyki i Płociczno nastąpiła do roku 1903 z inicjatywy władz guberni suwalskiej. Ludność z powodu słabej gleby oraz znacznego rozdrobnienia pól z trudnością mogła się wyżywić. Zdecydowano przenieść te wsie na żyźniejsze tereny kilkanaście kilometrów na zachód od Suwałk, a pozostawione pola zalesiono. Po pierwszej wojnie światowej wieś Płociczno została odtworzona (jako zaplecze tartaku), a nazwy Słupie i Wasilczyki przyjęły osady leśne powstałe w miejscu dawnych wsi.


Budynek z historycznej wsi Słupie
przeniesiony do obecnej wsi Słupie k. Chmielówki (fot. M.Kamiński)

Dalej ...

.