.

Tempo zasiedlania glinianych konstrukcji Pierwsze obserwacje owadów występujących na glinianych konstrukcjach rozpoczęto w 1999 roku. W ciągu całego sezonu wegetacyjnego zaobserwowano wówczas na badanych konstrukcjach 48 owadów błonkoskrzydłych, reprezentujących 16 gatunków. Zdecydowanie dominowały złotolitki, które intensywnie penetrowały liczne otwory i szczeliny w glinianych ścianach. Już w pierwszym roku po wybudowaniu glinianych konstrukcji w niektórych z nich założyły gniazda owady z rodziny kopułkowatych (Eumenidae), m.in. Odynerus spinipes. Gniazda tego gatunku są doskonale widoczne ze względu na rurkowatą nasadkę budowaną z gliny przed otworem wejściowym do gniazda. Nasadka ta utrzymuje się na powierzchni ściany tylko przez okres budowy gniazda, a następnie ulega szybkiemu zniszczeniu, zwłaszcza po obfitych opadach atmosferycznych. Na niektórych konstrukcjach, np. w miejscowości Krzywe, na jednym glinianym słupie zaobserwowano od 2 do 3 gniazd.  W następnym roku obserwacjami objęto obiekty usytuowane w tych samych rejonach Parku z tym, że ich liczba uległa zmniejszeniu. Okazało się, że niskie konstrukcje, typu kosz na śmieci, ławka czy stolik, które nie miały odpowiednio dużego zadaszenia, w znacznym stopniu uległy rozmyciu przez wody opadowe. Próby zakładania gniazd przez owady na tych obiektach były sporadyczne. W konsekwencji zrezygnowano z dalszej obserwacji niskich, nie zadaszonych konstrukcji glinianych. Pomimo zmniejszenia ilości badanych obiektów w 2000 roku zaobserwowano na nich 82 osobniki owadów z rzędu Hymenoptera, reprezentujące 23 gatunki. Zagęszczenie gniazd Odynerus spinipes dochodziło nawet do 8 na jednym glinianym słupie. Tak, jak w poprzednim sezonie najwidoczniejsze były złotolitki, które intensywnie penetrowały niemal wszystkie otwory.  W 2001 roku stwierdzono 127 osobników owadów błonkoskrzydłych z 38 gatunków. Wyraźnie zaznaczyła się dominacja Chrisis ignita, Heriades truncorum, Hoplitis adunca i Osmia rufa. Na niektórych konstrukcjach obserwowano do 10 gniazd Odynerus spinipes.

Rys.1. Przyrost liczby gatunków i osobników owadów na glinianych konstrukcjach

Przypuszczalnie liczba gniazd zakładanych przez owady w glinianych ścianach była znacznie wyższa, niż ta, którą zaobserwowano podczas badań. Ślady po założeniu gniazda są widoczne tylko wtedy, gdy gniazdo posiada dodatkową konstrukcję na powierzchni ściany, gdy otwór nie jest zamknięty lub gdy czop gliniany zamykający wejście do gniazda jest jeszcze wilgotny.

.